Archiwum Kategorii: ‘Porady’

A new WordPress 3.1 update has been released.

One of the new thins is a new place of Network administration to the navigation bar.
If you have a typical install of WP MU there is no problem.

But there is a problem if your install is not typical.

On one of my sites I need to use two copies of WordPress. One single installation is located in a root directory and accessed from www.mydomain.com . And another instance – MU is installed in a subfolder but this is a subdomain install.

Such installation is not proper, but if you have proper .htaccess and wp-config it worked – all sub-blogs worked perfectly. The only problem was, that I couludn’t log in to the main blog – but I didn’t have to use it – Superadmin panel was available after logging into any of sub-blogs, and the main blog was not important for me.

But after update to version 3.1 Superadmin disappeared from the side panel. There is a new link leading to “Network Administration” -  domain/wp-admin/network/, and it is not possible to log in.

So if you have not typical / not proper subdomain install of WordPress in a subdirectory, update to 3.1 means no more access to Superadmin panel.

Dziś na stronie pojawiła się nowa funkcja – Kalkulator zużycia farby on line. Wystarczy podać wymiary pomieszczenia, okien i drzwi, kliknąć “Oblicz”, a kalkulator poda obliczony metraż oraz przewidywane zużycie farby.

Zapraszam do korzystania:

Kalkulator zużycia farby

Aby pomalować ściany w kilku kolorach najpierw musimy przemyśleć ich kolorystykę. Kolory powinny pasować do siebie, oraz do kolorów istniejących mebli oraz podłogi.  Najbezpieczniejsze barwy to jasne odcienie – biel, ecru, szarości, żółcie – pasują praktycznie do wszystkiego. Z drugiej strony najmniej bezpieczne kolory, to fiolet, niebieski – wybór innych kolorów, które dobrze z nimi komponują może być trudny.

Warto przeczytać następujące artykuły Wikipedii:

• Barwa
• Harmonia Barw

Informacji na temat estetyki i wyboru kolorów można poszukać w Internecie. Ja chcę się skupić na zagadnieniu technicznego wykonania łączenia barw.

Najprostsze jest łączenie barw w rogach pokoju – robi się to tak samo jak odcinanie ścian od sufitu (czytaj artykuł). Pamiętać trzeba o tym, że najpierw malujemy jaśniejszą barwą, czekamy na wyschnięcie, a następnie malujemy barwą ciemniejszą.

Ratowanie krzywego rogu

Jeśli róg nie jest równy, to kolor jaśniejszy nie powinien się znajdować na ścianie o innym kolorze – będzie to wyglądać jak niedoróbka. Aby “uratować” bardzo nierówny róg (w przypadku łączenia kolorów nierówność się uwydatni), należy przylepić taśmę pionowo na ścianie jaśniejszej, tak aby przylegała do rogu w najbardziej “wystającym” punkcie, a następnie malujemy do taśmy ciemniejszym kolorem. Nawet jeśli ciemniejszy kolor “wjedzie” na krzywą ścianę 1 cm, to z daleka będzie to wyglądało dużo lepiej niż łączenie po linii krzywej.

Odcinanie kolorów na powierzchni ściany

Łączenie kolorów na powierzchni ścian najszybciej można wykonać za pomocą taśmy malarskiej, albo przykładając jakąś listwę – np. poziomicę i odcinając wałkiem do odcinania.	Źródło: www.flickr.com/photos/gadeeeer/
Odcięcia nie muszą być koniecznie proste. Są specjalne elastyczne taśmy do wykonywania krzywych odcięć. Za ich pomocą możemy wykleić, a następnie pomalować ścianę w dowolne wzory – np. niebieską ścianę w białe obłoczki.	Źródło: www.flickr.com/photos/gadeeeer/

Źródło: www.tesa.pl

W różnych miejscach bloga opartego o silnik WordPress używane są avatary. Avatar to graficzna ikonka przypisana do autora bloga, ale także do komentujących. Jeśli WordPress nie znajdzie indywidualnego avatara to zastępuje go obrazkiem generowanym automatycznie. Domyślne ustawienie avatara to człowiek-widmo. Ustawienie to można zmienić wchodząc w panelu administracyjnym do menu Ustawienia ->Dyskusja:

Po wejściu do tego menu, na samym dole mamy pokazane następujące opcje avatarów:

Po wybraniu jednej z opcji, jeśli WordPress nie znajdzie indywidualnego avatara autora wpisu, lub komentarza, zastąpi go jedną z wybranych opcji. W przypadku wybrania opcji Człowiek Widmo lub Logo Gravatara  wszystkie ikonki będą wyglądały tak samo. Aby urozmaicić nasz blog, można użyć jednej z opcji generowania avatarów: Identicon, Wavatar, MonsterId. Wtedy awatary poszczególnych autorów będą się różnić – WordPress na podstawie podanych przez nich adresów email wygeneruje ikonkę.

Jak zrobić indywidualny avatar?

WordPress współpracuje z systemem Gravatar – Globalnie Rozpoznawalne Awatary. Rejestracja w tym serwisie daje nam dwie dodatkowe możliwości. Po pierwsze stworzyć możemy indywidualny avatar używając własnej grafiki, a po drugie zostanie on na stałe przypisany do adresu email. Dzięki temu komentując dowolny artykuł w dowolnym blogu opartym na WordPressie i podpisując się tym samym adresem email, przy naszym wpisie pojawi się nasza własna, indywidualna ikonka gravatara.

Aby zarejestrować swój gravatar należy wejść na stronę rejestracyjną Gravatar i podać swój adres email:

Po  chwili otrzymasz email aktywacyjny. Należy kliknąć w link aktywacyjny umieszczony w wiadomości, albo skopiować go do okna przeglądarki. Po aktywacji konta należy wybrać nazwę użytkownika oraz dwukrotnie wpisać hasło.

W kolejnym oknie mamy możliwość wgrania własnej grafiki. Wybieramy opcję wysłania obrazka z dysku twardego. Przesyłamy go na serwer gravatarów. Potem  mamy możliwość przyciąć wybrany obrazek.

Kolejne okno pyta o klasyfikację Gravatara. Zwykłe gravatary mają klasyfikację G. Należy zapoznać się z opisem i wybrać odpowiednią opcję.

Zapisujemy zmiany i gotowe! Mamy już własny gravatar! Czasem z powodu systemów cache na blogach, gravatar może pojawiać się z opóźnieniem. A teraz możemy wejść na dowolny blog – np. na Wordrpress.com , napisać komentarz podpisany naszym adresem email i sprawdzić czy nasz nowy gravatar się wyświetla.

Farby delux to zestawienie podstawowych rodzajów i producentów farb do malowania wnętrz oraz sieci dystrybucji.
W poniższej tabeli znajdują się linki prowadzące bezpośrednio do poszczególnych poducentów, produktów oraz dystrybutorów.

Kliknij tutaj i sprawdź cennik malowania

Jeśli sufit jest w innym kolorze niż ściany, czasem potrzebne może być równe odcięcie, czyli połączenie kolorów.

Aby odcięcie było równe musimy zaopatrzyć się w odpowiednią taśmę. Odradzam używanie do tego celu tanich taśm no-name. Generalnie taśmy no-name nie nadają się do niczego. A w tym przypadku są zbyt giętkie, aby wykonać równe odcięcie. My do odcinania używamy papierowej taśmy Tesa Economy szerokości 1,5 cm. W odróżnieniu od taśm bezfirmowych jest ona na tyle sztywna, że po przyklejeniu w jednym rogu pokoju można ją naciągnąć i przykleić w drugim rogu. W przypadku taśmy bezfirmowej to się nie uda – łatwo się odkształca i wyjdzie linia falista.

Jeśli podłoże było już wielokrotnie malowane i poprzednie warstwy słabo się trzymają i jest ryzyko, że wraz z taśmą oderwie się farba, to są dostępne specjalne delikatne taśmy do odcinania wzmocnione nitkami, gdzie tylko nitki są nasączone klejem i podczas zrywania nie ma kłopotu.

W pierwszej kolejności należy dwukrotnie pomalować sufit i poczekać, aż przeschnie. Do mokrej farby nie da się przykleić taśmy malarskiej. Sufit malujemy poza miejsce w którym ma nastąpić odcięcie.

I teraz mamy do wyboru trzy możliwości:

1) Odcięcie na suficie

Możemy rozpocząć kolor od sufitu, “wjeżdżając” na niego kolorową farbą. Na suficie powstanie biały prostokąt z kolorową ramką. Może to może ładnie wyglądać w przypadku dużego pomieszczenia i półokrągłego wykończenia narożników. Jeszcze do lat 70tych zdarzało się, że tynk między ścianą a sufitem był wykańczany na półokrągło. Najczęściej w domkach i kamienicach, czasami także w blokach.  Kleimy na suficie prostokąt z taśmy malarskiej, odmierzając równe odległości od ścian. W przypadku półokrągłego narożnika miarka na niewiele się zda – robimy sobie pomoc w postaci kawałka sztywnego kartonu (albo wieczka od farby, jeśli już nie będzie potrzebne)  z jednym rogiem wyciętym, przycinamy go do właściwego wymiaru i przykładając go do ściany mamy zawsze taką samą odległość taśmy od ściany.

2) Odcięcie w rogu

Odcięcie w rogu sprawdza się tylko w przypadku nowych, idealnie równych ścian wykonanych z gładzi gipsowych. W przypadku tynku tradycyjnego można je również wykonać, ale jeśli sufit jest nieregularny, to odcięcie w rogu uwydatni optycznie wszelkie jego nierówności. Jeśli róg jest idealnie równy, to kleimy taśmę do sufitu, uważając, aby nie wjeżdżać taśmą na ścianę – jeśli na suficie znajdzie się milimetr, czy dwa koloru to nie będzie tego widać, natomiast jeśli na ścianie pozostanie biała linia, choćby milimetrowa, to będzie wyglądać bardzo nieestetycznie – jak niedoróbka.

Jeśli róg nie jest do końca równy, to taśma może stanowić utrudnienie – farba będzie pod niego podciekać i stworzą się plamy. W takim przypadku zapominamy o taśmie i odcinamy róg dobrze namoczonym 3-calowym pędzlem płaskim i rozwałkowujemy małym wałkiem, nie dotykając sufitu.

Do odcinania w rogu możemy także użyć specjalnego wałka do odcinania. Można go kupić na Allegro, albo w sklepach budowlanych.

3) Odcięcie poniżej sufitu. wybieramy wysokość odcięcia – im większe pomieszczenie, tym większe może być odcięcie. Kleimy taśmę w jednym rogu pokoju, a następnie naciągamy i kleimy w drugim rogu i potem kolejne ściany.Jeśli róg jest półokrągły, to można wykonać “pomoc” jak w punkcie 1.

Gdy przykleiliśmy już taśmy delikatnie do sufitu, lub ściany to sprawdzamy, czy wszystko wygląda tak jak powinno, czy odcięcia są równe i się “zgrywają” to przechodzimy przez całą ścianę i doklejamy dokładnie taśmę do podłoża. Jeśli nie będzie doklejona, farba może zrobić pod nią zacieki.

Teraz wykonujemy odcięcie kolorową farbą. Bierzemy kuwetę, pędzel i mały wałek. Przejeżdżamy dokładnie po taśmie wałkiem, a rogi uzupełniamy pędzlem. Nie żałujemy tam farby, ale też nie przesadzamy z nią, żeby nie zrobić zacieków. Dobrze jest też przejechać po dolnej krawędzi pasa z odcięciem, półsuchym wałkiem, aby rozwałkować nierówności farby.  poniżej Czekamy chwilę aż farba trochę podeschnie i jeśli na wymalowanym pasie widać nierówne pokrycie  farbą, to przejeżdżamy wałkiem drugi raz.

Taśmy należy zdjąć na mokro – zanim farba zdąży wyschnąć całkowicie. Jeśli pozostawimy ją do całkowitego wyschnięcia, to jest duża szansa, że wraz z taśmą oderwą się strzępy zaschniętej farby i wszystko trzeba będzie poprawiać.

Następnie pędzlem i małym wałkiem obrabiamy wszystkie rogi pokoju, robimy odcięcie przy listwie, wszelkie gniazdka i inne elementy wymagające dokładności i na koniec przystępujemy do malowania szerokim wałkiem całości ścian.

Czasem zdarza się potrzeba pomalowania pomieszczenia tanią białą farbą. Jeśli jest to sufit,  malujemy stary tradycyjny tynk i nie jest potrzebna możliwość zmywania, to można użyć tańszej sprawdzonej farby. 

Niezastąpioną i bardzo popularną farbą jest emulsyjna “Jedynka”. Jeśli powierzchnia ścian nie jest zdewastowana, nie ma zacieków, które mogą przebijać, to za pomocą Jedynki i grubego wałka można uzyskać niezły efekt. Dodatkowo farba ta jest gęsta, a dzięki temu nie kapie. Przy odpowiedniej wprawie i delikatnym malowaniu można pokusić sie o pomalowanie nią bez zabezpieczania podłóg folią. Wiadro “Jedynki” można nabyć w marketach budowlanych za 30-40 zł.

Ostatnio poszukiwałem też ekonomicznej białej farby akrylowej. Pokusiłem się o wypróbowanie farby produkowanej dla Castoramy o nazwie 4M Profi Akryl. Generalnie nie mam zaufania do marek własnych i farb promocyjnych - najczęściej są tak rozrzedzone, że trzeba nimi malować wielokrotnie, a w przypadku koloru i tak wychodzą przebarwienia. Jednak tutaj zostałem pozytywnie zaskoczony. Farbą 4M Profi Akryl udało się pomalować pomieszczenie już przy dwóch nałożeniach. W tym pomieszczenie gdzie rezydował palacz i na ścianach i suficie zostały resztki smoły papierosowej, które nawet po zmyciu ciężko jest zamalować, bo przebijają przez kolejne warstwy farby. Nie dość że farba świetnie pokryła powierzchnię, to dodatkowo schła bardzo szybko, pozwalając nanosić kolejną warstwę w zasadzie natychmiast po zakończeniu malowania pierwszej. Ale największym atutem jest jej cena. Farbę tę można nabyć w Brico Depot (i byćmoże w Castoramie) za cenę poniżej Jedynki – 31 zł. A jest to farba akrylowa, a nie emulsyjna, czyli klasę wyższa. Marki własne mają niestety to do siebie że są nieprzewidywalne i byćmoże producent, gdy odkryje, że farba jest za dobra to zacznie dolewać więcej wody, ale na dzień dzisiejszy farba jest tania i  w tej grupie cenowej zdecydowanie rewelacyjna.

Wzornik Kabe

Nasi klienci często podejmują decyzję  o kolorze na podstawie przedstawionego im wzornika. Wzornik jest niezastąpionym narzędziem – pozwala dobrać prawie idealnie oczekiwany kolor, który potem przygotowywany jest w mieszalniku. Należy jednak pamiętać o kilku uwagach.

Po pierwsze każda barwa inaczej wygląda przy różnych rodzajach pomieszczenia. Dlatego kolor wybrany według wzornika barw oglądanego w pomieszczeniu sprzedawcy może wyglądać dużo inaczej niż w malowanym pomieszczeniu. Barwa inaczej wygląda przy oświetleniu naturalnym, sztucznym, inaczej przy żarówce, a inaczej przy oświetleniu jarzeniowym. Jeśli malarz nie ma swojego wzornika, to lepiej zabrać próbkę koloru w miejsce malowania i tam ją obejrzeć, przy naturalnym świetle.

Po drugie barwa na skrawku papieru zawsze wydaje się o jeden ton jaśniejsza niż ta sama barwa na dużej powierzchni. Kolor na dużej powierzchni jest dużo bardziej intensywny. Pomijając samo wrażenie, trzeba pamiętać,  że skrawek papieru jest oświetlany tylko światłem naturalnym, a jeśli w pomieszczeniu wszyskie ściany są pomalowane tym samym kolorem, to prócz samego barwnika w jednej ścianie, dodatkowo jest ona oświetlana światłem odbitym w podobnym kolorze od pozostałych ścian. Intensywność barwy się kumuluje.

Po trzecie barwa widziana na papierowym gładkim wzorniku może zdawać się jaśniejsza jeśli malowana ściana jest chropowata - tynk tradycyjny, strukturalny, albo tapeta do malowania, to po bliższym przyjżeniu się okazuje się, żę światło pada na nią niejednolicie – są cienie i miejsca jaśniejsze, przy czym cienie zazwyczaj większe, co sprawia wrażenie ogólne, że farba jest ciemniejsza. W przypadku ścian gipsowych nie ma tego problemu.

Zatem zazwyczaj, aby uzyskać porządany efekt, warto wybrać z wzrornika farbę o ton jaśniejszą w tym samym kolorze. Na ścianie będzie ona wyglądać o jeden ton ciemniej. Jeśli dokładny wybór koloru jest istotny, to można zakupić litr farby  i dokonać próby na większej powierzchni.

Obecnie na rynku mamy cały szereg producentów farb, typów farb pod względem chemicznym oraz pod względem gładkości. Od zwykłej farby emulsyjnej typu “Jedynka, poprzez akrylowe, aż do lateksowych farb satynowych z mieszalnika. Jest ich tyle, że można się pogubić.

Źródło: www.flickr.com/photos/basykes/

Faktura farby

Po pierwsze trzeba się zastanowić nad tym, czy farba ma być satynowa (gładka), czy chropowata (matowa), czy może półmatowa. Farby satynowe wyglądają nieźle na gładziach, są najbardziej odporne na szorowanie (Farba zmywalna satynowa, zawsze będzie miała większą odporność niż matowa – chropowata).
Natomiast farba taka kładziona na nierówne powierzchnie starych tynków wygląda niespecjalnie – nieco przypomina olejną lamperię z klatki schodowej. Farba matowa – odwrotnie – będzie maskować optycznie nierówności ściany, ale też będzie nieco mniej odporna na ścieranie podczas mycia.

Rodzaj farby

Druga sprawa to rodzaj farby. Najtańsza jest farba emulsyjna. Potem są farby akrylowe i najdroższe są farby lateksowe, ale przekłada się to na ich trwałość i właściwości. Sprawa jest dodatkowo skomplikowana o tyle, że różni producenci używają różnych kryteriów nazewnictwa i coś co u jednego będzie uznane za lateksową, u innego będzie nazwane akrylową z domieszką lateksu.

Farba gotowa czy z mieszalnika?

Trzecia sprawa to wybór, czy kupujemy gotowy kolor, czy kupujemy białą farbę i barwniki, czy też kupujemy farbę z fabrycznego mieszalnika.
Najtańsze rozwiązanie to zakup farby białej jako bazy i dokupienie pigmentów. Ale kolor, który uzyskamy może być nie do końca przewidywalny. Jeśli farba ma mieć intensywny odcień to należy rozważyć kolejną opcję.
Opcja druga – średnia cenowo, to zakup gotowego koloru któregoś z producentów. Ma to taką zaletę, że w razie potrzeby możemy dokupić identyczny odcień. W sklepach są też wyłożone próbki pomalowane taką farbą i lepiej wiemy, czego można się spodziewać.
Opcja trzecia to farby z mieszalnika. Kolor wybieramy według wzornika kolorów i jest on przygotowywany na miejscu przez dodatnie pigmentów i wymieszanie. Płacimy za białą farbę bazową oraz dopłacamy za zabarwienie ? im intensywniejszy kolor – tym więcej. Farby z mieszalnika są najdroższe.

Proszę też pamiętać, że kolor zupełnie inaczej wygląda w sklepie i na wzorniku, a inaczej będzie wyglądał na ścianie w pomieszczeniu, które malujemy. Wzornik ma inną fakturę niż ściana, a w sklepie jest inne oświetlenie. Jeśli koniecznie chcemy mieć idealnie dobrany odcień, to należy kupić litrową próbkę, pomalować nią ścianę i dopiero, gdy się okaże, że odcień jest odpowiedni zakupić całą farbę.

Producenci

I sprawa ostatnia – producenci. Zdecydowanie nie polecam najniższej i najwyższej półki cenowej. Farby z promocji na ogół są rzadkie, słabo kryjące i robione najtańszym kosztem. Jeśli ktoś chce pomalować coś tanio, to niech kupi białą emulsyjną “Jedynkę” kosztuje ona około 34-40 zł/ 10L a jest całkiem niezła.

Poniżej “Jedynki” nie ma nic wartego zakupu, a często farby kilka razy droższe od Jedynki są od niej słabsze. Gotowe farby kolorowe ? tutaj jest ich sporo, ale na przykład Dekoral jest niezły.

Jeśli chodzi o farby z mieszalnika, to całkiem niezłe i niedrogie są farby firmy “Kabe” – mieszalniki sa na przykład w Brico Depot. Ceny Kabe są porównywalne do gotowych farb kolorowych innych producentów. Sprawdzone i dobre, ale już droższe farby z mieszalnika to Beckers i Flugger  – około 33 zł/L.

Natomiast ceny farb z mieszalnika pewnej firmy na literę D o niezłym marketingu, ale nieco słabszych produktach, z przedziału 40-65/L uważam za drwinę z klienta. Jeśli standardy jakościowe wyznacza Beckers, Flugger, albo mniej znane publicznie Sto, czy Caparol i mają ceny oscylujące wokół tych 30-35 zł, to skąd się wziął pomysł, żeby to coś, co oferuje firma D sprzedawać za 40-65 zł/L?

Piszę “to coś”, gdyż farbą nazwać mogę produkt, dzięki któremu ściana po 2 malowaniach jest gotowa do oddania klientowi. Jeśli natomiast produktem firmy D., który jak mi się zdaje jest chyba sztucznie zagęszczany mąką kartoflaną maluję ścianę 4 razy i nadal widać smugi i to co pod spodem, to coś jest “nie halo”.Ta farba powinna być tańsza od lepiej kryjącej “Jedynki”, czyli 40-65 zł za wiadro, a nie za litr! No, ale żyjemy w erze marketingu i klient jest czasem zdziwiony, że za malowanie zakupioną przez niego niby super farbą chcemy stawki dwukrotnie wyższej niż normalnie. A to dość proste ? malowanie 4 razy trwa 2 razy dłużej niż malowanie 2 razy.

Subit po zerwaniu parkietu

Czasem zdarza się, że zrywany jest stary parkiet drewniany, a zamiast niego położona ma być terakota, lub gres. Po zerwaniu parkietu na wylewce pozostaje śmierdzący i ponoć trujący subit. Wprawdzie są chemiczne środki gruntujące, które teoretycznie ?odcinają? subit od otoczenia i na które można dać wylewkę.

Jeśli zrywamy taki stary parkiet oznacza to, że jest to mieszkanie, które już jest od dawna używane i poziom podłogi ustalono na konkretnym poziomie. Parkiet ma około półtora centymetra grubości. Jeśli po jego zerwaniu zagruntujemy farfocle subitu, damy na to grunt, następnie sensowną wylewkę, a na to jeszcze klej i płytkę, to nie ma cudów ? poziom podłogi będzie wyższy niż w pozostałych pomieszczeniach, gdzie pozostaje parkiet, czy w łazience, gdzie wcześniej zrównano płytki do poziomu parkietu.

Dlatego najlepiej zerwać stary subit mechanicznie. Metoda chemiczna niewiele daje. Wprawdzie subit, jako substancja na bazie smoły rozpuszcza się w większości rozpuszczalników, ale natychmiast wchłania się w beton tworząc powłokę uniemożliwiającą przywarcie płytek do wylewki .

Aby można było położyć płytki na odpowiednim poziomie i mieć pewność, że po jakimś czasie nie odpadną od subitu, należy usunąć starą warstwę mechanicznie. Czasem słabo trzyma się podłoża i wystarczy szpachelka. Czasem jednak jest mocno przytwierdzony. Zdzieranie tarczą z papierem ściernym niewiele daje ? subit po rozgrzaniu staj

e się lepki i tarcza papieru jest natychmiast zasmołowana.

I wtedy wyjścia są dwa:

1. Zdzieramy wylewkę młotem pneumatycznym i wylewamy nową. Ale jest to rozwiązanie dłuższe

2. Rozwiązanie szybsze jest nieco hardcorowe  i nie do końca zgodne z zaleceniami producentów sprzętu. Polega ono na  wykorzystaniu szlifierki kątowej i tarczy diamentowej do cięcia kamienia. Bierzemy kątówkę i jakąś tanią chińską tarczę diamentową ? najlepiej segmentową (tarcze segmentowe są szybsze, ale mniej dokładne).  Kupujemy też obowiązkowo maski przeciwpyłowe  oraz rękawice i okulary ochronne.

Przed przystąpieniem do ?piekła? zalepiamy dokładnie pomieszczenie foliami. Ubieramy cały sprzęt ochronny i czapkę i przystępujemy do ścinania subitu trzymając mocno szlifierkę pod kątem i delikatnie jeżdżąc po powierzchni.  Podczas pracy w pomieszczeniu zapanuje totalne zapylenie ? po jakimś czasie widoczność  spadnie do pół metra. Wtedy najlepiej zrobić przerwę i wyjść z pomieszczenia ? te pyły są szkodliwe dla zdrowia. Trzeba też sprawdzać co jakiś czas, czy w osłonie kątówki nie zebrała się smoła i ją usuwać. Na samej tarczy subit się nie osadza się, ale zatyka jej osłonę. Nie wiem co się dzieje, gdy zapcha ją całkiem i wolę nie sprawdzać.

Tą metodą można można oczyścić kilka (naście) metrów kwadratowych podłogi w pół godziny. Jeśli gdzieniegdzie zostaną drobne miejsca z subitem to nic się nie stanie ? klej będzie trzymał gres w pozostałych miejscach. Chodzi tylko o to, żeby nie kłaść płytek na sam subit.

Zastrzegam, że metoda 2 jest całkowicie niezgodna z przepisami BHP i wymaga wprawy w użyciu kątówki  ? jeśli ktoś będzie ją stosował, to na własne ryzyko.

Można też skorzystać z oferty firmy usługowej i zamówić bezpyłowe usuwanie subitu..

Na terenie Warszawy i Lublina zajmuje się tym firma Magicfloor – Kliknij aby przejść na stronę Magicfloor, lub zadzwoń pod tel. 516-665-216

Usuwanie wtedy wygląda tak: